നിൻ്റെ ഓർമ്മയ്ക്ക്
കഥാനിരൂപണം
ആധുനിക മലയാള സാഹിത്യത്തെയും ചലച്ചിത്രലോകത്തെയും ഭാഷാസംസ്കാരത്തെയും നവീകരിച്ച മഹാനായ എഴുത്തുകാരനും ഇതിഹാസതുല്യനായ സാംസ്കാരിക നായകനുമാണ് എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ. കഥാകൃത്ത്, നോവലിസ്റ്റ്, തിരക്കഥാകൃത്ത്, സംവിധായകൻ, പത്രാധിപർ എന്നീ നിലകളിൽ അദ്ദേഹം മലയാള സാഹിത്യത്തെയും സിനിമയെയും സമ്പന്നമാക്കി. മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക സംഘർഷങ്ങൾ, ഏകാന്തത, കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ സങ്കീർണത, കാലത്തിന്റെ മാറ്റങ്ങൾ, ഗ്രാമീണ ജീവിതത്തിന്റെ തകർച്ച എന്നിവയെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളിലെ പ്രധാന പ്രമേയങ്ങളാണ്.മലയാള ചെറുകഥയെ മനഃശാസ്ത്രപരമായ ആഴത്തിലേക്കും കലാപരമായ സൂക്ഷ്മതയിലേക്കും എം.ടി നയിച്ചു. എംടിയുടെ കഥകളിൽ ബാഹ്യസംഭവങ്ങളേക്കാൾ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മനസ്സിനുള്ളിലെ സംഘർഷങ്ങൾക്കും ഓർമ്മകൾക്കും വികാരങ്ങൾക്കുമാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം. നിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്ക്, കുട്ട്യേടത്തി, ഇരുട്ടിന്റെ ആത്മാവ്, വാരിക്കുഴി, ഷെർലക്ക് , ഓപ്പോൾ, കർക്കിടകം എന്നിവയാണ് പ്രധാന കഥകൾ.
എം.ടി.യുടെ നോവലുകൾ മലയാളിയുടെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങളെയും കുടുംബസംവിധാനത്തിന്റെ തകർച്ചയെയും വ്യക്തിയുടെ ആത്മസംഘർഷങ്ങളെയും ആഴത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നവയാണ്.,അസുരവിത്ത്, മഞ്ഞ് ,കാലം,രണ്ടാമൂഴം,നാലുകെട്ട് വാരണാസി,നാലുകെട്ട് എന്നിവയാണ് പ്രധാന നോവലുകൾ.മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിലെ പറയാത്ത വേദന, നിശ്ശബ്ദത, നിരാശ, ആഗ്രഹം, കുറ്റബോധം, ഓർമ്മ എന്നിവയ്ക്ക് സാഹിത്യരൂപം നൽകുന്നതിൽ എം.ടിയുടെ. കഴിവ് അസാധാരണമാണ്.
എം.ടി.യുടെ ഭാഷ ലളിതവും കാവ്യാത്മകവും അർത്ഥസാന്ദ്രവുമാണ് .മിതമായ ഭാഷാപ്രയോഗം,സൂക്ഷ്മമായ വിവരണങ്ങൾ,ഓർമ്മകളുടെ ആഖ്യാനം,പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം,സംഭാഷണങ്ങളിലെ സ്വാഭാവികത,നിശ്ശബ്ദതയിലൂടെ വികാരപ്രകടനം,പ്രതീകാത്മകത, ഇവയെല്ലാം എംടി യുടെ ആഖ്യാനശൈലികളാണ്.വലിയ സംഭവങ്ങളിലൂടെ മാത്രമല്ല, ചെറിയ അനുഭവങ്ങളിലൂടെയും മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ വലിയ സത്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാൻ എംടിക്ക് കഴിഞ്ഞു.
മനുഷ്യന്റെ സൂക്ഷ്മവികാരങ്ങളെയും ബന്ധങ്ങളുടെ സങ്കീർണതകളെയും അതീവ ഹൃദ്യമായി ആവിഷ്കരിക്കുന്ന എം.ടി.യുടെ കഥയാണ് 'നിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്ക്'. ബാല്യകാല അനുഭവങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ കുടുംബബന്ധങ്ങൾ, സഹോദരിസ്നേഹം, പിതൃവാത്സല്യം, ഏകാന്തത, വേർപാട് , കുടുംബ ജീവിതത്തിലെ താളപ്പിഴകൾ തുടങ്ങിയ അനുഭവങ്ങളെ ആഴത്തിൽ ഈ കഥ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു ബാലന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ ആഗ്രഹങ്ങളിലൂടെ മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ സങ്കീർണതകളിലേക്ക് കഥ വായനക്കാരനെ നയിക്കുന്നു.
കഥാപ്രമേയം
കഥയിലെ കേന്ദ്രകഥാപാത്രം വാസു എന്ന ബാലനാണ്. നാലു ആൺമക്കളുള്ള കുടുംബത്തിലെ ഇളയവനായ വാസുവിന് ഒരു സഹോദരിയുണ്ടാകണമെന്ന് വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ട്. സഹപാഠികൾക്ക് സഹോദരിമാരുള്ളതും അവർക്ക് പുസ്തകങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നതും പേരെഴുതിക്കൊടുക്കുന്നതും വീട്ടിലെ വിവാഹാഘോഷങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകുന്നതുമെല്ലാം അവനിൽ സഹോദരിയില്ലാത്തതിന്റെ വേദന സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
അച്ഛൻ വർഷങ്ങളായി സിലോണിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനാൽ വാസുവിന് പിതൃസ്നേഹവും സാമീപ്യവും അനുഭവിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. അച്ഛന്റെ വരവിനായി അവൻ കാത്തിരിക്കുന്നു. അച്ഛൻ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ കൂടെ ലീല എന്ന പെൺകുട്ടിയുമുണ്ട്. സിലോണിൽ ബോംബാക്രമണത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട തന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ മകളാണ് ലീല. മാതാപിതാക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട അവളെ സംരക്ഷിക്കാനാണ് അച്ഛൻ നാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നത്.
വാസുവിന് അവൾ സ്വന്തം സഹോദരിയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് വലിയ സന്തോഷം നൽകുന്നു. എന്നാൽ കുടുംബത്തിലെ മുതിർന്നവരുടെ സംശയങ്ങളും പിറുപിറുപ്പുകളും അമ്മയുടെ അസ്വസ്ഥതകളും കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തെ സംഘർഷഭരിതമാക്കി. ഒടുവിൽ വാസുവിന്റെ അച്ഛൻ ലീലയെയുംകൂട്ടി വീട്ടിൽനിന്ന് യാത്രയാകുന്നതു വരെയെത്തി കുടുംബവഴക്ക്. പോകുന്നതിനുമുമ്പ് ലീല തനിക്ക് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ട റബ്ബർ മൂങ്ങ വാസുവിന് സമ്മാനിക്കുന്നു.
പന്ത്രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ആ മൂങ്ങയിലൂടെ ലീലയുടെ ഓർമ്മകൾ തിരിച്ചെത്തുമ്പോഴാണ് കഥ അവസാനിക്കുന്നത്.
കുഞ്ഞുമനസ്സിലെ മോഹങ്ങൾ
തൻ്റെ കഥയെഴുത്തിൽ ഇത്രമാത്രം ആത്മസംഘർഷം അനുഭവിച്ച മറ്റൊരു കഥയുമില്ല എന്ന് എം.ടി. വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. അത്രമാത്രം ഹൃദയത്തിൽ തൊട്ട കഥയായി അത് വായിക്കപ്പെടുന്നു. എഴുത്തുകാരന്റെയും കഥാപാത്രത്തിൻ്റെയും പേരുപോലും ഒന്നാണ്.
ബാലമനസ്സിന്റെ വൈകാരിക ലോകംതുറന്നു കാണിക്കുന്നു എന്നതാണ്കഥയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സവിശേഷത. വാസുവിന്റെ ബാലമനസ്സിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ ആവിഷ്കാരമാണത്. സഹോദരിയില്ലാത്തതിന്റെ വിഷമം അവൻ അനുഭവിക്കുന്നത് വളരെ നിഷ്കളങ്കമായ രീതിയിലാണ്.
സഹപാഠികളുടെ സഹോദരിമാർ അവരുടെ പുസ്തകങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നതും മനോഹരമായ അക്ഷരങ്ങളിൽ പേരെഴുതിക്കൊടുക്കുന്നതും അവനെ ആകർഷിക്കുന്നു. തനിക്കും ഒരു സഹോദരിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇത്തരം അനുഭവങ്ങൾ ലഭിക്കുമായിരുന്നുവെന്ന് അവൻ സ്വപ്നം കാണുന്നു.
അച്ഛന്റെ സ്നേഹം ലഭിക്കാത്തതിന്റെ കാരണവും അവൻ സ്വന്തം നിലനിൽപ്പുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നു. താൻ ഒരു പെൺകുട്ടിയായി ജനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അച്ഛൻ നാട്ടിൽ വരുമായിരുന്നോ എന്നുപോലും അവൻ ചിന്തിക്കുന്നു. ഒരു കുട്ടിയുടെ മനസ്സിൽ രൂപപ്പെടുന്ന അപകർഷതാബോധവും സ്നേഹത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹവും ഇവിടെ വ്യക്തമാണ്. ഒരു ആൺകുട്ടിയുടെ ഹൃദയാഭിലാഷം കഥയിൽ സ്പഷ്ടമാണ്.
മുതിർന്നവരുടെ ലോകത്തെ സങ്കീർണതകൾ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത ബാലൻ ഓരോ സംഭവത്തെയും സ്വന്തം നിഷ്കളങ്കമായ കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെയാണ് വിലയിരുത്തുന്നത്.
റബ്ബർ മൂങ്ങ സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകം
കഥയിൽ റബ്ബർ മൂങ്ങയ്ക്ക് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രതീകാത്മക സ്ഥാനമുണ്ട്. വാസുവിന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടമാണ് റബ്ബർ മൂങ്ങ. അതിന്റെ കണ്ണുകൾ ചലിപ്പിക്കാനും വയറിനുള്ളിലെ സുഗന്ധക്കുപ്പി തുറക്കാനും കഴിയുന്നത് അവന് വലിയ അഭിമാനമാണ്.
ആദ്യം ലീലയുടെ പെട്ടിയിൽ ആ റബർ മൂങ്ങയെ കാണുമ്പോൾ അവനിൽ അതിനോടുള്ള ആഗ്രഹം ശക്തമാകുന്നു. ഒടുവിൽലീല യാത്രപറഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ ആ കളിപ്പാട്ടം വാസുവിന് നൽകുന്നു. അങ്ങനെ റബ്ബർ മൂങ്ങ ഒരു കളിപ്പാട്ടം എന്നതിനപ്പുറം രണ്ടു കുട്ടികൾക്കിടയിൽ രൂപപ്പെട്ട നിശ്ശബ്ദമായ സ്നേഹബന്ധത്തിന്റെ പ്രതീകമായി മാറുന്നു.
കഥയുടെ ആരംഭത്തിൽ റബ്ബർ മൂങ്ങയിലൂടെ ലീലയുടെ ഓർമ്മയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന ആഖ്യാതാവ് കഥയുടെ അവസാനത്തിലും അതേ വസ്തുവിലൂടെ ഓർമ്മകളെ തിരിച്ചുപിടിക്കുന്നു. നിഷ്കളങ്ക സ്നേഹം പരസ്പരം കണ്ണിചേർന്നു നിൽക്കുന്നത് ഈ റബർ മൂങ്ങയിലാണ്. ഈ ആഖ്യാനഘടന കഥയ്ക്ക് വൈകാരികമായ പൂർണത നൽകുന്നു.
കുടുംബബന്ധങ്ങളിലെ സംഘർഷം.
കഥയിൽ കുടുംബം എന്ന സ്ഥാപനം സ്നേഹത്തിന്റെ ഇടം മാത്രമല്ല, അധികാരത്തിന്റെയും സംശയത്തിന്റെയും സ്വാർത്ഥതയുടെയും ഇടം കൂടിയാണ്.അച്ഛൻ ലീലയുടെ സംരക്ഷണച്ചുമതല ഏറ്റെടുക്കുന്നത് മാനുഷികമായ കാരുണ്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. എന്നാൽ അമ്മയ്ക്ക് അത് അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. അച്ഛനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള അഭിപ്രായവ്യത്യാസം കുടുംബത്തിൽ വലിയ സംഘർഷം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
ഇവിടെ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത് മുതിർന്നവരുടെ സംഘർഷങ്ങളെ കുട്ടികൾ എങ്ങനെ അനുഭവിക്കുന്നു എന്നതാണ്. മുതിർന്നവരുടെ സംശയങ്ങളും വഴക്കുകളും വാസുവിന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
അച്ഛന്റെ സ്നേഹം ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹവും ഒരു സഹോദരിയെ ലഭിച്ച സന്തോഷവും ഒരേസമയം അനുഭവിക്കുന്ന വാസുവിന് ഒടുവിൽ ഈ രണ്ട് വേർപാടിന്റെ വേദനയയും പേറേണ്ടിവരുന്നു.
ലീല എന്ന കഥാപാത്രം
കഥയിലെ ഏറ്റവും ഹൃദയസ്പർശിയായ കഥാപാത്രങ്ങളിലൊന്നാണ് ലീല. യുദ്ധത്തിന്റെ ഇരയായി മാതാപിതാക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ബാലികയാണ് അവൾ. പരിചയമില്ലാത്ത നാട്ടിലും കുടുംബത്തിലും എത്തിപ്പെടുമ്പോൾ അവൾ അനുഭവിക്കുന്ന അന്യതാബോധം സ്വാഭാവികമാണ്.
അവൾക്ക് അച്ഛൻ മാത്രമാണ് ആശ്രയം. അച്ഛൻ്റെ മടിയിൽ അവൾ അഭയം തേടുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മറ്റുള്ളവരോട് അടുപ്പം പുലർത്താൻ അവൾക്ക് കഴിയുന്നില്ല. സ്വന്തം വസ്തുക്കളും വസ്ത്രങ്ങളും സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന പെട്ടിയോടുള്ള അവളുടെ അടുപ്പവും അപരിചിതരോടുള്ള അകൽച്ചയും അവളുടെ മാനസികാവസ്ഥയുടെ സൂചനകളാണ്.
ആദ്യമൊക്കെ വാസുവിനോട് അകലം പാലിക്കുന്ന ലീല ഒടുവിൽ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടം അവന് സമ്മാനിക്കുന്നു. വാക്കുകളിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത സ്നേഹം ഒരു സമ്മാനത്തിലൂടെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന മനോഹരമായ സന്ദർഭമാണത്.അത് വാസുവിന് സഹോദരി സ്നേഹത്തിൻ്റെ ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത ഓർമ്മക്കൂട്ടാവുന്നു.
യുദ്ധം ഉണർത്തുന്ന മാനവികത
സിലോണിലെ ബോംബാക്രമണത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം കഥയ്ക്ക് വിശാലമായ സാമൂഹികമാനവിക മാനം നൽകുന്നു. യുദ്ധം മനുഷ്യജീവനുകൾ മാത്രമല്ല, കുടുംബബന്ധങ്ങളും ബാല്യത്തിന്റെ സുരക്ഷിതത്വവും തകർക്കുന്നുവെന്ന് ലീലയുടെ നിഷ്കളങ്ക ജീവിതം വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ലീലയുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ യുദ്ധത്തിന്റെ അനാഥത്വവും അരക്ഷിതാവസ്ഥയും കഥാകൃത്ത് അവതരിപ്പിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ കാരണങ്ങളിലേക്ക് കഥ കടക്കുന്നില്ലെങ്കിലും അതിന്റെ മാനുഷികമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.
മറ്റൊരാളുടെ മകളെ സ്വന്തം മകളെപ്പോലെ സംരക്ഷിക്കാൻ അച്ഛൻ കാണിക്കുന്ന മനുഷ്യത്വം കഥയുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട മൂല്യബോധമാണ്. രക്തബന്ധത്തിനപ്പുറത്തുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുണയുടെയും പ്രസക്തി ഇവിടെ ഉയർന്നുവരുന്നു. കുടുംബത്തിൻ്റെയും ബന്ധുക്കളുടെയും കൂട്ടുകാരുടെയും ചോദ്യങ്ങൾ അവളുടെ പിതൃത്വം ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി പിന്നീടും നിലനിർത്തുന്നു.
ആഖ്യാനശൈലിയും ഭാഷയും
എം.ടി.യുടെ കഥനശൈലിയുടെ സവിശേഷതകൾ ഈ കഥയിലും നിരീക്ഷിക്കാം. ഓർമ്മകളിലൂടെയുള്ള ആഖ്യാനം കഥയെ കൂടുതൽ ജീവസുറ്റതാക്കുന്നു.
പന്ത്രണ്ടു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം പഴയൊരു കളിപ്പാട്ടം കാണുന്നതിലൂടെ ബാല്യകാലത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന രീതിയാണ് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ബാലമനഃശാസ്ത്രത്തിൻ്റെ സൂക്ഷ്മതകളിലേക്ക് കഥ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നു. കുട്ടിയുടെ ചിന്തകളും ആഗ്രഹങ്ങളും അസൂയയും സ്നേഹവും വളരെ സ്വാഭാവികമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
സംഭാഷണങ്ങളുടെ സ്വാഭാവികതയിൽ കഥ വായനക്കാരെ കൂടുതൽ ആകർഷിക്കുന്നു. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സാമൂഹികവും മാനസികവുമായ അവസ്ഥകൾ സംഭാഷണങ്ങളിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നു.
മിതമായ വൈകാരികതയിൽ കഥാപരിസരം ഭാവസാന്ദ്രമാകുന്നു. അമിതമായ വികാരപ്രകടനങ്ങളില്ലാതെ വായനക്കാരന്റെ മനസ്സിനെ സ്പർശിക്കാൻ കഥയ്ക്ക് കഴിയുന്നു എന്നതാണ് കഥയെ ഹൃദയഹാരിയാക്കുന്നത്.
പ്രതീകാത്മകത കഥാ വിഷയത്തെ തെളിമയുള്ളതാക്കുന്നു.റബ്ബർ മൂങ്ങ സ്നേഹത്തിന്റെയും ബാല്യകാല ഓർമ്മകളുടെയും വേർപാടിന്റെയും പ്രതീകമായി മാറുന്നു.
കഥയുടെ ദാർശനികതലം മറ്റു കഥകളിൽ നിന്നും ഇതിനെ വ്യത്യസ്തമാക്കി നിർത്തുന്നു.'നിൻ്റെ ഓർമ്മയ്ക്ക്' എന്ന കഥ ഉയർത്തുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം രക്തബന്ധമാണോ സ്നേഹബന്ധമാണോ മനുഷ്യരെ പരസ്പരം അടുപ്പിക്കുന്നത് എന്നതാണ്.വാസുവിനും ലീലയ്ക്കും തമ്മിൽ ആദ്യം പരിചയമോ അടുപ്പമോ ഇല്ല. എന്നാൽ ഇരുവരുടെയും ജീവിതത്തിൽ സഹോദരബന്ധത്തിനായുള്ള ഒരു സാധ്യത രൂപപ്പെടുന്നു. മുതിർന്നവരുടെ സംഘർഷങ്ങൾ ആ ബന്ധത്തെ പൂർണമായി വളരാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ല.
എങ്കിലും ലീല നൽകുന്ന റബ്ബർ മൂങ്ങ ആ ബന്ധത്തെ കാലാതിവർത്തിയായി നിലനിർത്തുന്നു. മനുഷ്യർ അകന്നുപോയാലും ചില ഓർമ്മകളും സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളും മനസ്സിൽ അവശേഷിക്കുമെന്ന ജീവിതസത്യമാണ് കഥ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.ഒരു കളിപ്പാട്ടത്തിലൂടെ ആരംഭിച്ച് മാനവികതയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും ഓർമ്മകളുടെയും വിശാലമായ ലോകത്തേക്ക് വളരുന്ന ഈ കഥ എം.ടി.യുടെ കഥാഖ്യാനപ്രതിഭയുടെ മികച്ച ഉദാഹരണമാണ്.
കഥാനിരൂപണം
ഡോ. മനോജ് ജെ പാലക്കുടി
.



































